خلاصه و رده‌بندی سنی 14+

این شعر از عشق و ستایش گل و بلبل سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های طبیعت، عشق به گل و نوای بلبل الهام گرفته و از لذت‌های زودگذر زندگی مانند باده و نشاط صحبت می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به گذرا بودن عمر و زیبایی‌های طبیعت دارد.

محتوا شامل مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مفاهیمی مانند عشق، گذر زمان و لذت‌های زندگی دارد که مناسب سنین بالاتر است.

مشاهده کامل

شماره ۲۹ - بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل

بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل
معشوق بلبل است رخ دلگشای گل ۱

هر شب ز شام تا به سحر ساحری کنیم
من در ثنای بلبل و او در ثنای گل ۲

معزول گشت ساقی و منسوخ شد سماع
این از نوای بلبل و آن از لقای گل ۳

در زیر شکر و منتم از گوش و چشم خود
گاه از برای بلبل و گاه از برای گل ۴

دارم درین هوای خوش و باد گل فشان
درسر نشاط باده و در دل هوای گل ۵

وقت گل است خیز بیار ای گل ببار
زان مه که هست گونه ای از آشنای گل ۶

داد نشاط و عشرت و انصاف عمر و عیش
بستان ز گل که دیر نماند بقای گل ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸ - رونق گرفت کار می از روزگار گل
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.