شماره ۲۴ - هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر

هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر
جز جام می لعل نشاید به دهن بر ۱

من جامه گر از جور غم عشق دریدم
گل جامه ز جور که دریده است به تن بر ۲

فریاد کند هر که به بیداد در افتد
فریاد ز رعد آمد و بیداد به من بر ۳

ماند به سرشک من و رخساره ی معشوق
هر قطره که شبگیر درافتد به سمن بر ۴

از لاله همه دشت عقیق یمنی گشت
تاراج کی آمد ز خراسان به یمن بر ۵

وز ژاله زمین معدن در عدنی شد
تا باد گذر کرد به دریای عدن بر ۶

از بس که همی مشک فشانند درختان
افسوس کند شاخ درختان به ختن بر ۷

صدر همه سادات علی تاج معالی
در مدحت او فتنه معانی به سخن بر ۸