شماره ۲ - این تف عشق که اندر جگر زار من است

این تف عشق که اندر جگر زار من است
باد افزون که دوای دل بیمار من است ۱

کوهکن کوه اگر از غم شیرین می کند
کندن جان به جهان از غم تو کار من است ۲

سرخی روی شفق تیرگی چهره ی شب
ز اشک گلگون من [و] آه سیه سار من است ۳

ناله ام نغمه ی عشق است و دلم مرغ سحر
سرو من قامت تو روی تو گلزار من است ۴

بعد این سرّ غمت را نکنم فاش به دل
دل دیوانه کجا محرم اسرار من است؟ ۵

پرده از خون جگر بر در دل باید بست
تا نداند ز پس پرده که غمخوار من است ۶

واجب آن است که با تیغ سکوتش ببریم
که زبان با تو[سربار] ...ار من است ۷

غم نه، گر خلق جهان دشمن جانم گردند
تا غم عشق تو ای دوست هوادار من است ۸

از وجودم نگذارد اثری الهامی
این تف عشق که اندر جگر زار من است ۹