خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از کسی که حال ناتوانان و خسته‌دلان را درک می‌کند، تشکر می‌کند و ابراز خوشحالی می‌کنند که او زبان بی‌زبانان (کسانی که توانایی بیان دردهای خود را ندارند) را می‌داند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۲۰ - آنی تو که حال ناتوانان دانی
آنی تو که حال ناتوانان دانی
احوال درون خسته جانان دانی ۱
افتاده به بیزبانیم کار اما
شادم که زبان بی‌زبانان دانی ۲
احوال درون خسته جانان دانی ۱
افتاده به بیزبانیم کار اما
شادم که زبان بی‌زبانان دانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - با یار رقیب می پرستی تا کی
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - ای آتش کینت ز من افروختنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
