خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از آشکار شدن عشقش و پیامدهای آن ابراز پشیمانی میکند و آرزو میکند که کاش این عشق فاش نشده بود.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۲۱۰ - تا عشق مرا فاش نمیدانستی
تا عشق مرا فاش نمیدانستی
با من ره پرخاش نمیدانسی ۱
در عاشقی خویش مرا شهره شهر
دانستی ایکاش نمیدانستی ۲
با من ره پرخاش نمیدانسی ۱
در عاشقی خویش مرا شهره شهر
دانستی ایکاش نمیدانستی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - هرگز غم یار را باغیار مگو
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.