خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر احساسات عمیق و عاشقانه‌ای است که با وجود نبودن بوی گل‌های باغ، آتش عشق و اشتیاق میان دو نفر، چراغ رابطه‌شان را هر شب تا صبح روشن نگه می‌دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که توانایی درک و تجربه چنین احساساتی را دارند.
شماره ۲۰۲ - روزی مشتاق بر دماغ من و تو
روزی مشتاق بر دماغ من و تو
بوئی نخورد از گل باغ من و تو ۱
اما هر شب ز آتش داغ من و تو
افروخته تا صبح چراغ من و تو ۲
بوئی نخورد از گل باغ من و تو ۱
اما هر شب ز آتش داغ من و تو
افروخته تا صبح چراغ من و تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - گشت شب مهتاب و می روشن و تو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
