خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق به معشوقی صحبت می‌کند که مانند بت، شور و هیجانی همچون دریا در او ایجاد می‌کند. او این عشق را پنهان می‌دارد و در ظاهر به زیارت کعبه می‌رود، اما در باطن به سمت بتخانه و معشوق خود جذب می‌شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تمثیلی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند بت و بتخانه نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۱۷۸ - از عشق بتی شور چو قلزم میکن
از عشق بتی شور چو قلزم میکن
میکن شور و نهان ز مردم میکن ۱
ظاهر بحرم میرو و میگردان راه
از کعبه به بتخانه و پی گم میکن ۲
میکن شور و نهان ز مردم میکن ۱
ظاهر بحرم میرو و میگردان راه
از کعبه به بتخانه و پی گم میکن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - روشن کند اشک لاله‌گون دل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
