خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌عدالتی و ناپایداری جهان شکایت می‌کند و احساس غم و حسرت شدیدی را بیان می‌کند. او خود را مانند شیشه‌ای می‌داند که گاه پر از شراب و گاه خالی است و از این نوسان‌ها رنج می‌برد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا ناراحتی شود.
شماره ۱۷۲ - از جور سپهر واژگون میگریم
از جور سپهر واژگون میگریم
هر دم ز دم دگر فزون میگریم ۱
چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب
خون میخورم از حسرت و خون میگریم ۲
هر دم ز دم دگر فزون میگریم ۱
چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب
خون میخورم از حسرت و خون میگریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - هر شب ز غم تو سیمتن میگریم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - در وحدت آن جان جهان هست سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
