خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شاعر در این متن بیان می‌کند که نه در باغ و چمن ساکن است و نه جایی برای آرامش دارد. او خود را مانند جغدی می‌داند که در خرابه‌ها زندگی می‌کند و همیشه تنهاست. هیچ‌کس به دیدارش نمی‌آید و خود را تنهاترین فرد می‌داند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند تنهایی و اندوه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند جغد و خرابه، درک متن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۱۶۳ - نه ساکن باغ و نه مقیم چمنم
نه ساکن باغ و نه مقیم چمنم
جغدم که خرابه‌ایست دایم وطنم ۱
هرگز بسرم کس نکند آمد و رفت
بیکس‌تر ازین کسی مبادا که منم ۲
جغدم که خرابه‌ایست دایم وطنم ۱
هرگز بسرم کس نکند آمد و رفت
بیکس‌تر ازین کسی مبادا که منم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - از ناله مرغ بی‌پروبال دلم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - من شیوه آن بهانه جو می‌دانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
