خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از احساسات خود نسبت به دوستی میگوید که در ابتدا به او اعتماد داشته، اما در نهایت از جفای او آسیب دیده است. او افسوس میخورد که چرا از ابتدا این دوست را امتحان نکرده تا از آسیبهای بعدی در امان بماند.
مفاهیم عمیق عاطفی و تجربههای شخصی مربوط به روابط انسانی در این شعر وجود دارد که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند جفا و شکست عاطفی نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۵۵ - یک چند منت دوست گمان میکردم
یک چند منت دوست گمان میکردم
وز شوق فدایت دل و جان میکردم ۱
از تیغ جفا عاقبتم کشتی و کاش
زآغاز ترا من امتحان میکردم ۲
وز شوق فدایت دل و جان میکردم ۱
از تیغ جفا عاقبتم کشتی و کاش
زآغاز ترا من امتحان میکردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - دیریست جدا ز عالم لاهوتم
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - کی دور ز آستانهات میگردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.