خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که حتی اگر از گناهان پرهیز کند، مقابله با حکم قضا ممکن نیست. ساقی جامی پر به دستش می‌دهد و به او توصیه می‌کند که می بنوشد اما اعتدال را رعایت کند.
متن شامل مفاهیم فلسفی درباره تقدیر و همچنین اشاره به میگساری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۱۹ - گیرم که کنم من از مناهی پرهیز
گیرم که کنم من از مناهی پرهیز
با حکم قضا کراست یارای ستیز ۱
ساقی به کفم نهاده جام لبریز
میگویدم آنگاه که کج دار و مریز ۲
با حکم قضا کراست یارای ستیز ۱
ساقی به کفم نهاده جام لبریز
میگویدم آنگاه که کج دار و مریز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - زین پیش مرا بود ز بخت فیروز
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - ای جان و دل مرا انیس و مونس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
