شاعر از افلاک (آسمانها) شکایت میکند که جز غم چیزی برای انسان نمیآورند و آرزو میکند که اگر کسانی که هنوز نیامدهاند، بدانند که ما چه رنجهایی از دنیا میکشیم، دیگر به این جهان قدم نمیگذارند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، بیان غم و رنجهای زندگی ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
رباعی ۱۰۱ - افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند بجا تا نربایند دگر ۱
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.