خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از افلاک (آسمان‌ها) شکایت می‌کند که جز غم چیزی برای انسان نمی‌آورند و آرزو می‌کند که اگر کسانی که هنوز نیامده‌اند، بدانند که ما چه رنج‌هایی از دنیا می‌کشیم، دیگر به این جهان قدم نمی‌گذارند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، بیان غم و رنج‌های زندگی ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامناسب باشد.
رباعی ۱۰۱ - افلاک که جز غم نفزایند دگر
افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند بجا تا نربایند دگر ۱
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر ۲
ننهند بجا تا نربایند دگر ۱
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می کشیم نایند دگر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰ - از بودنی ای دوست چه داری تیمار
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۲ - ای دل غم این جهان فرسوده مخور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
