خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از حسرت و ناکامی در عشق سخن میگوید و بیان میکند که بدون معشوق، زندگی شیرینی ندارد و حتی هزاران ماه خوشی هم نمیتواند جای خالی او را پر کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و حسرتآلود در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافتهای ادبی و عاطفی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۴ - ما را که بود چه در بخار او چه بلخ
ما را که بود چه در بخار او چه بلخ
از حسرت شیرین دهنان کامی تلخ ۱
بیماه وشی خوش نبود عمر چه سود
کز غره هزار ماه آریم بسلخ ۲
از حسرت شیرین دهنان کامی تلخ ۱
بیماه وشی خوش نبود عمر چه سود
کز غره هزار ماه آریم بسلخ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - ای روی تو در حدیقه جان گل سرخ
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - آنم که بود بدامن صحرا باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.