خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و فراق معشوق شکایت می‌کند و حال خود را با تشبیه‌هایی مانند گلگون بودن سر، خالی بودن کام از شهد و پر بودن از زهر، و تهی بودن جام از باده و پر بودن از خون توصیف می‌نماید.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند زهر و خون ممکن است برای برخی سنین نامناسب باشد.
شماره ۴۷ - ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
حالم ز فراق تو چه گویم چونست ۱
کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر
جامم تهی از باده و پر از خونست ۲
حالم ز فراق تو چه گویم چونست ۱
کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر
جامم تهی از باده و پر از خونست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا عشق چراغ محفل گردونست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - دردشت محبت که گلشن محزونست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
