خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از یاران خود می‌گوید که با وجود نزدیکی و محبتشان، از ترس جدایی او را خسته کرده‌اند. او ترجیح می‌دهد که اگر قرار است او را به خاک بسپارند، بهتر است او را رها کنند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا تأثیر منفی بر آنها بگذارد.
شماره ۳ - یاران که در آغوش و کنارند مرا
یاران که در آغوش و کنارند مرا
وز بیم فراق خسته دارند مرا ۱
تا رفته بخاک اگر سپارند مرا
آن به که روند و واگذارند مرا ۲
وز بیم فراق خسته دارند مرا ۱
تا رفته بخاک اگر سپارند مرا
آن به که روند و واگذارند مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - لطفی بکس ای رشک پری نیست ترا
گوهر بعدی:شماره ۴ - هرگز نبود ز شومی اختر ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
