خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در سوگ میرزااحمد سروده شده و بیانگر اندوه از دست دادن او است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شمع اشک‌فشان و مرغان نالان، احساس غم و فقدان را توصیف می‌کند. میرزااحمد به سوی عالم روحانی و جان رفته و این رحلت را به عنوان رفتن به جنت تفسیر می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و سوگوارانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۱۹ - تاریخ فوت میرزا احمد
دریغ و درد که از محفل جهان چون شمع
بچشم اشک‌فشان رفت میرزااحمد ۱
ز شوق صحبت روحانیان ز عالم تن
بسوی عالم جان رفت میرزااحمد ۲
ازاین چمن شد و مرغان بناله می‌گویند
فغان که رفت و جوان رفت میرزااحمد ۳
چو زد بهم پروبال و بآشیانه قدس
ز دامگاه جهان رفت میرزااحمد ۴
نوشت ازپی تاریخ رحلتش مشتاق
که از جهان بجنان رفت میرزااحمد ۵
بچشم اشک‌فشان رفت میرزااحمد ۱
ز شوق صحبت روحانیان ز عالم تن
بسوی عالم جان رفت میرزااحمد ۲
ازاین چمن شد و مرغان بناله می‌گویند
فغان که رفت و جوان رفت میرزااحمد ۳
چو زد بهم پروبال و بآشیانه قدس
ز دامگاه جهان رفت میرزااحمد ۴
نوشت ازپی تاریخ رحلتش مشتاق
که از جهان بجنان رفت میرزااحمد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - فتح ایروان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - تاریخ عمارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
