این متن شعری است که دو کودک را توصیف می‌کند که گویی یک جان در دو قالب هستند. یکی از آن‌ها با زیبایی و شادابی مانند لاله و دیگری با تابندگی رخسار مانند ماه شب چهارده توصیف شده است. هر یک ویژگی‌های منحصر به فردی دارند که جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که با ظهور این دو، همه چیز در جهان آشکار شده و تاریخ به یادگار مانده است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۵ - تاریخ دو طفل توام
که یک جانند گویی در دو قالب ۱
یکی را لاله‌سان پیمان حسن
بود از باده ی گلگون لباب ۲
یکی از پرتو رخسار تابان
جهان را همچو ماه چهارده شب ۳
یکی بر گردن جان بیدلان را
کمندافکن شده از چین عنغب ۴
یکی تنگ شکر کرده دهان را
ز شیرین خندهای گوشه ی لب ۵
زرشک چهره این مهر درتاب
ز تاب عارض آن ماه در تب ۶
چو گشتند این مه طالع کرینسان
همه کار جهان شد عین مطلب ۷
رقم زد از پی تاریخ مشتاق
شده طالع ز یک مشرق دو کوکب ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
