شماره ۲۷۱ - برق جهان‌سوز حسن آنرخ افروخته

برق جهان‌سوز حسن آنرخ افروخته
مشعله افروز عشق آه من سوخته ۱

جامه دیبا بود خاصه مه طلعتان
پوشش ما از جهان بس نظر دوخته ۲

سینه نگیرد فروغ از دل بی‌سوز عشق
انجمن افروز نیست شمع نیفروخته ۳

من بتو خو کرده‌ام چون ز تو نالم که هست
با ستم خواجه خوش بنده آموخته ۴

راز محبت که نیست گوش فلک محرمش
من ز دل آموختم دل ز که آموخته ۵

گرنه هواش آتشست بهر چه در باغ عشق
بر سر هم ریخته طایر پر سوخته ۶

خسرویت گر هواست گیرره بندگی
کی بعزیزی رسد یوسف نفروخته ۷

گوهر وصلت مرا کی بکف ارزان فتاد
بهر تو کردم تلف من همه اندوخته ۸

سوخته‌ام غیر من طالب مشتاق کیست
قدر شناسد همین سوخته را سوخته ۹