خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که از درد و رنج دلهای عاشق و معشوق سخن میگوید. شاعر از دل پرخون خود، سختیهای عشق، تیرهای نگاه معشوق به دیگران، و دوری از یار مینالد. همچنین، به مقایسهای بین دل خود و دل لیلی و مجنون اشاره میکند و از تأثیرات عشق بر دلش میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۲۵۹ - از آن تنها کند پرخون دل من
از آن تنها کند پرخون دل من
که هر دل را نخواهد چون دل من ۱
بسختی چون دل لیلی دل او
بنرمی چون دل مجنون دل من ۲
چه حالست اینکه چشمت بر دل غیر
زند تیر و کشد در خون دل من ۳
بدامت بیشتر نالد که سختی
ز دلها میکشد افزون دل من ۴
بیا از دوریت تا چند باشد
غمین جان من و محزون دل من ۵
هنوز آنچشم بود از فتنه خالی
که شد بر شیوهاش مفتون دل من ۶
درین گلشن کدامین غنچه مشتاق
دلش باشد ز تنگی چون دل من ۷
که هر دل را نخواهد چون دل من ۱
بسختی چون دل لیلی دل او
بنرمی چون دل مجنون دل من ۲
چه حالست اینکه چشمت بر دل غیر
زند تیر و کشد در خون دل من ۳
بدامت بیشتر نالد که سختی
ز دلها میکشد افزون دل من ۴
بیا از دوریت تا چند باشد
غمین جان من و محزون دل من ۵
هنوز آنچشم بود از فتنه خالی
که شد بر شیوهاش مفتون دل من ۶
درین گلشن کدامین غنچه مشتاق
دلش باشد ز تنگی چون دل من ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۸ - تا چند بکویش ایستم من
گوهر بعدی:شماره ۲۶۰ - زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.