خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و فراق می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که یا به او نزدیک شود یا درد او را درمان کند. او از غیرت و رنج عشق سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و رنجش را پایان دهد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک داشته باشد.
شماره ۲۴۹ - یکره ز وصل خویش مرا بهره‌مند کن
یکره ز وصل خویش مرا بهره‌مند کن
اغیار را بر آتش غیرت سپند کن ۱
ای میوه امید فرود آی خود ز شاخ
یا آنکه دست کوته ما را بلند کن ۲
ز اغیار درد خویش‌ستان و بمن سپار
یا زین میان علاج من دردمند کن ۳
دارای هزار خاک‌نشین شهسوار من
گاهی نگاه در ته پای سمند کن ۴
تا کی خوریم از غم زلف تو پیچ‌وتاب
یکحلقه وقف گردن ما زین کمند کن ۵
خواهی نه تلخ‌کام گر از زهر حسرتم
آن کنج لب که گفت پر از نوشخند کن ۶
مشتاق را ز عشق نصیحت چه فایده
ای پندگو برای خدا ترک پند کن ۷
اغیار را بر آتش غیرت سپند کن ۱
ای میوه امید فرود آی خود ز شاخ
یا آنکه دست کوته ما را بلند کن ۲
ز اغیار درد خویش‌ستان و بمن سپار
یا زین میان علاج من دردمند کن ۳
دارای هزار خاک‌نشین شهسوار من
گاهی نگاه در ته پای سمند کن ۴
تا کی خوریم از غم زلف تو پیچ‌وتاب
یکحلقه وقف گردن ما زین کمند کن ۵
خواهی نه تلخ‌کام گر از زهر حسرتم
آن کنج لب که گفت پر از نوشخند کن ۶
مشتاق را ز عشق نصیحت چه فایده
ای پندگو برای خدا ترک پند کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - کشد گر هر دمم صدبار افزون کن خدای من
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - دلم افسرده آه سرد من بین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
