شماره ۱۸۱ - صفای حسن بدیدن نمیشود آخر

صفای حسن بدیدن نمیشود آخر
گل بهشت بچیدن نمی‌شود آخر ۱

بسوی دام تو آن مرغ تند پروازم
که قوتم به پریدن نمی‌شود آخر ۲

تو آن درخت برومند گلشن حسنی
که میوه تو بچیدن نمیشود آخر ۳

اسیر طول امل عنکبوت مسکین است
که تار او به تنیدن نمیشود آخر ۴

چه گویم و چه ز من بشنوی که درد دلم
بگفتن و بشنیدن نمیشود آخر ۵

دهد حیات ابد زخم خنجرت گویا
که میطپیم و طپیدن نمیشود آخر ۶

بساز بادل پرخون ز هر پیاله چو گل
که این قدح بکشیدن نمیشود آخر ۷

نمی بدانه‌ام ای چشم ترکه مایه ابر
به یک دو قطره چکیدن نمیشود آخر ۸

مکن ز لعل لبش منع بوسه‌ام مشتاق
که آب او بمکیدن نمیشود آخر ۹