خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از رسیدن به آرزوها و اهدافش است. او احساس می‌کند تلاش‌هایش بی‌ثمر است و مانند تیری است که به هدف نمی‌رسد. همچنین، شاعر از عشق و مشقت‌های راه آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی اگر به مقصد برسد، ممکن است جانش به پایان رسیده باشد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، وجود مفاهیمی مانند یأس و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نباشد.
شماره ۱۲۷ - نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
اگر ببار رسد گو بآسمان نرسد ۱
چه پرورش دهم آن نخل را درین گلشن
که چون رسد ثمر او بباغبان نرسد ۲
چرا کشم چو نه آهم رسد ز ضعف بر او
که از کمان جهد این تیر و بر نشان نرسد ۳
بده برنج ره عشق تن کجا مشتاق
رسد بمنزل جانانه تا بجان نرسد ۴
اگر ببار رسد گو بآسمان نرسد ۱
چه پرورش دهم آن نخل را درین گلشن
که چون رسد ثمر او بباغبان نرسد ۲
چرا کشم چو نه آهم رسد ز ضعف بر او
که از کمان جهد این تیر و بر نشان نرسد ۳
بده برنج ره عشق تن کجا مشتاق
رسد بمنزل جانانه تا بجان نرسد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - از آن غم را دل ما خانه باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
