شماره ۹۵ - فلک سرگشته از سودای عشقست

فلک سرگشته از سودای عشقست
بدور این ساغر از صهبای عشق است ۱

برون از نه فلک آنجا که جائی
از آن برتر نباشد جای عشق است ۲

چه بحر بیکرانست اینکه نه چرخ
حبابی چند از دریای عشق است ۳

برون از شهر بند عقل شهریست
که در هر کوچه‌اش غوغای عشق است ۴

قبا گردد اگر نه اطلس چرخ
نه بر اندازه بالای عشق است ۵

از آن خاکم بسر ریزد که گردون
غبار دامن صحرای عشق است ۶

درین محفل لبالب جام مشتاق
بود زان می که در مینای عشق است ۷