خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از زبان عاشقی است که از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید. او زیبایی معشوق را بی‌نظیر و بی‌همتا توصیف می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیز در شهر به خوبی او نیست. همچنین، عاشق از درد فراق و دوری از معشوق می‌نالد و تنها تسلی خود را در موهای معشوق می‌یابد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۷ - منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست
منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست
چاکیست دلم را که سزاوار رفو نیست ۱
آن مه که مه چهارده‌اش چون مه‌رو نیست
در شهر به نیکویی او هیچ نکو نیست ۲
آن سلسله کازادی او نیست میسر
جز سلسله ی موی تو ای سلسله مو نیست ۳
منعم مکن از شاهد و مطرب که بهشتی
گر هست جز آواز خوش و روی نکو نیست ۴
چاکیست دلم را که سزاوار رفو نیست ۱
آن مه که مه چهارده‌اش چون مه‌رو نیست
در شهر به نیکویی او هیچ نکو نیست ۲
آن سلسله کازادی او نیست میسر
جز سلسله ی موی تو ای سلسله مو نیست ۳
منعم مکن از شاهد و مطرب که بهشتی
گر هست جز آواز خوش و روی نکو نیست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - آن که با من همنشین در عشق جانان من است
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - تو را که چرخ به کام من از جفا نگذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
