شماره ۲۱ - دل داد دامن از کف تا زلف یار خود را

دل داد دامن از کف تا زلف یار خود را
هم روز ما سیه کرد هم روزگار خود را ۱

چون صید دیده صیاد گیرد دلم طپیدن
هرجا که بینم از دور عاشق شکار خود را ۲

کس برنداشت هرگز چون نقش پا ز خاکم
بر باد دادم آخر مشت غبار خود را ۳

از سوز دل چنانم سرگرم در ته خاک
کز آه بر فروزم شمع مزار خود را ۴

این بار از فراقت بیرون نمی‌برد جان
مشتاق یافت ز آغاز انجام کار خود را ۵