خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق بلبل به گل سخن می‌گوید و خود را غلام زبان آن بلبل می‌داند که گل لعل را ستوده است. شاعر از ساقی می‌خواهد که در وقت گل، شراب گل‌رنگ بدهد و اشاره می‌کند که وقت گل را به کسی نفرموده‌است.
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های شعری، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
غزل ۳۲ - تا گل لعل روی بنمودست
تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست ۱
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست ۲
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست ۳
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست ۴
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست ۵
بلبل از خرمی نیاسودست ۱
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست ۲
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست ۳
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست ۴
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱ - ماهرویا در جهان آوازهٔ تست
گوهر بعدی:غزل ۳۳ - این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
