خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که دلی برای انجام کارهای مفید ندارد و تنها چیزی که از آن برمی‌آید ناله و زاری است. او آنقدر می‌گرید که کوچه‌ها پر از گل می‌شود، اما نه گلی می‌روید و نه چیزی جز ناله‌های زار از آن برمی‌آید.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیم انتزاعی و احساسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۵۰ - ما را نبود دلی که کار آید ازو
ما را نبُوَد دلی که کار آید ازو
جز ناله که هر دمی هزار آید ازو ۱
چندان گریم که کوچه‌ها گِل گردد
نِیْ روید و ناله‌های زار آید ازو ۲
جز ناله که هر دمی هزار آید ازو ۱
چندان گریم که کوچه‌ها گِل گردد
نِیْ روید و ناله‌های زار آید ازو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۹ - آمد بنشست، گفت برخیز و برو!
گوهر بعدی:شماره ۵۵۱ - جانکاه منی و دل فزای همه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
