خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج عشق و غم سخن میگوید و بیان میکند که قلبش به درد عشق عادت کرده است. هر شب مانند صبح در نماز رو به سوی در و بام معشوق میآورد، زیرا قلبش همیشه به سوی اوست.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۳۸ - از بسکه رسد زخم غمت سوی دلم
از بسکه رسد زخم غمت سوی دلم
با درد تو در ساخته شد خوی دلم ۱
هر بام چو شام در نماز آرم روی
سوی در و بام تو بود روی دلم ۲
با درد تو در ساخته شد خوی دلم ۱
هر بام چو شام در نماز آرم روی
سوی در و بام تو بود روی دلم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۷ - زین دام بلا که در وی افتاد دلم
گوهر بعدی:شماره ۵۳۹ - شمعم که ز تست جانم ای جانانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.