خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و غم سخن می‌گوید و خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در آتش دل می‌سوزد. روز و شب او بی‌قرار است و در عین حال که می‌میرد، زندگی می‌کند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۵۰۷ - از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
گشتم ز غم تو خویشتن سوز چو شمع ۱
روزم نه قرارست و شبم نه خور و خواب
می میرم و می زیم شب و روز چو شمع ۲
گشتم ز غم تو خویشتن سوز چو شمع ۱
روزم نه قرارست و شبم نه خور و خواب
می میرم و می زیم شب و روز چو شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۶ - اکنون که تهی ست منزل من ز نشاط
گوهر بعدی:شماره ۵۰۸ - جانا رخ من زرد شدا ز گرد فراق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
