خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شعری که از نور شمع و گرمای آن برای ایجاد فضایی خوش در شب و بیداری یاران سخن می‌گوید و از گذراندن شب‌های خوش با یاران با وجود گریه‌های شبانه یاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، درک کامل احساسات و مضامین شعری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۹۹ - شمعی که ازوست عیش می خوران خوش
شمعی که ازوست عیش می خوران خوش
وز سوز وی است وقت بیداران خوش ۱
گریان گریان تا به سحرگه می گفت
بگذشت مرا روز شب یاران خوش ۲
وز سوز وی است وقت بیداران خوش ۱
گریان گریان تا به سحرگه می گفت
بگذشت مرا روز شب یاران خوش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۸ - دلخسته ام از شنیدن احوالش
گوهر بعدی:شماره ۵۰۰ - ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
