خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از رنج‌های عاشقانه و ناامیدی‌هایش می‌گوید، از اینکه معشوق او را آزرده و امیدش را بریده است. با این حال، هنوز به امید وصل دل بسته است، اما سرنوشت تلخ او را به دیدار معشوق رسانده است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و ناامیدی عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۶۰ - بر ما رقم خطا کشیدی آخر
بر ما رقم خطا کشیدی آخر
وز کام دو عالمم بریدی آخر ۱
و اکنون به امید وصل تو دادم دل
بختم ز تو این بود که دیدی آخر ۲
وز کام دو عالمم بریدی آخر ۱
و اکنون به امید وصل تو دادم دل
بختم ز تو این بود که دیدی آخر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۹ - هر صبح شوم به خلوت آباد سحر
گوهر بعدی:شماره ۴۶۱ - عشق آمد و تازه کرد ریشم دیگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
