خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از یاد یار دلکش خود احساس سوزش در دل پرآتشش می‌کند. او با وجود خندیدن، خنده‌اش خوشایند نیست و با گریه کردن، گریه‌اش برایش دلچسب و آرامش‌بخش است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «دل پرآتش» نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۳۷ - چون یاد ز یار دلکشم می آید
چون یاد ز یار دلکشم می آید
سوزی به دل پرآتشم می آید ۱
می خندم و خنده ام نمی آید خوش
می گریم و گریه خوش خوشم می آید ۲
سوزی به دل پرآتشم می آید ۱
می خندم و خنده ام نمی آید خوش
می گریم و گریه خوش خوشم می آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۶ - در نامه ز بس غم که به هر می آید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۸ - هر شب چو رهی زبون زغم می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
