خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های ظریف، قد سرو را به لطف تو، رخ ماه را به رشک رخ تو، و آینه را در برابر تو به خلخال در پای تو تشبیه می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب و قابل فهم است.
شماره ۴۳۴ - از لطف تو قد سرو را حال آید
از لطف تو قد سرو را حال آید
وز رشک رخ تو ماه بدحال آید ۱
ور با تو کند برابری آینه وار
در پای تو افتاده چو خلخال آید ۲
وز رشک رخ تو ماه بدحال آید ۱
ور با تو کند برابری آینه وار
در پای تو افتاده چو خلخال آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۳ - ابروی ترا ز ماه نو ننگ آید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۵ - نه کار به آب دیده بر می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
