خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر این است که با مرگ و نابودی فرد، هم دوستان از غم و ناراحتی رها می‌شوند و هم دشمنان از مرگ او خوشحال می‌گردند. این متن به مفهوم گذرا بودن زندگی و تأثیر مرگ بر روابط انسانی اشاره دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و روابط انسانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد یا باعث ایجاد نگرانی‌های ذهنی شود.
شماره ۴۱۷ - ای نفس اگر خاک تو بر باد شود
ای نفس اگر خاک تو بر باد شود
بس دشمن و دوست کز تو آزاد شود ۱
هم دوست به نیکی ز غمت باز رهد
هم دشمن بد به مرگ تو شاد شود ۲
بس دشمن و دوست کز تو آزاد شود ۱
هم دوست به نیکی ز غمت باز رهد
هم دشمن بد به مرگ تو شاد شود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - درد تو ز دل به داغ هجران نرود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - در چشم سپهر سرمه شرم شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
