خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج دلهایی است که از دوری و جدایی رنج میبرند و امیدهایشان به یأس و کینه تبدیل شده است. شاعر از سختیهای نومیدی و بریدن از پیوندهای عاطفی سخن میگوید.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی مانند نومیدی، کینه و جدایی است که درک آنها برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است تأثیرات عاطفی نامناسبی داشته باشد.
شماره ۴۱۰ - آن دل که به دوری تو خرسند بود
آن دل که به دوری تو خرسند بود
بنگر که بر او بار بلا چند بود ۱
نومیدی و کینه و بریدن سخت است
زآنجا که امید مهر و پیوند بود ۲
بنگر که بر او بار بلا چند بود ۱
نومیدی و کینه و بریدن سخت است
زآنجا که امید مهر و پیوند بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۹ - تا هجر تو داغ دل ریشم فرمود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۱ - روزی که ز عشق من ملالت نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.