خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از درد فراق و رنج عشق سخن می‌گوید. گلزار رخ یار به جای گل، خار می‌ماند و بار آزار بر جان می‌نشیند. دل که زمانی با ناله‌اش کوه را خون می‌کرد، اکنون خود خون شده و ناله‌اش باقی مانده است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۷۵ - در دیده ز گلزار رخت خار بماند
در دیده ز گلزار رخت خار بماند
بر جان ز جفات بار آزار بماند ۱
آن دل که به ناله کوه را خون می کرد
خون گشت و نماند و ناله زار بماند ۲
بر جان ز جفات بار آزار بماند ۱
آن دل که به ناله کوه را خون می کرد
خون گشت و نماند و ناله زار بماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - عهدی دارد جهان که تا بتواند
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - گلبرگ به روی چون بهارت ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
