خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها به زیبایی معشوق خود اشاره می‌کند و او را با گل و سرو مقایسه می‌کند. او بیان می‌کند که اگر گل (معشوق) از او روی بگرداند، سرو (نماد استواری و پیوند) نیز از جا کنده خواهد شد و پیوندها از بین خواهند رفت.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی نسبی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۳۶۴ - بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
روی گل و پای سرو بوسم یکچند ۱
گل چون تو برنجد و بگرداند روی
از جا برود سرو و ببرد پیوند ۲
روی گل و پای سرو بوسم یکچند ۱
گل چون تو برنجد و بگرداند روی
از جا برود سرو و ببرد پیوند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۳ - از بسکه رخ نامه به خون تر می شد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۵ - غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
