شماره ۳۳۳ - دل بین که مرا غم که مهمان آورد

دل بین که مرا غم که مهمان آورد
وز عشق که بر سرم چه طوفان آورد ۱

از آتش پارسی روانسوزتر است
این سیل که از راه خراسان آورد ۲