شماره ۳۲۹ - بر بام بدیدمش که جولان می کرد

بر بام بدیدمش که جولان می کرد
چون حال دلم طره پریشان می کرد ۱

از روی چو ماه بام و در می افروخت
وز زلف سیاه عنبرافشان می کرد ۲