خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که دیگر پایی به سوی معشوق نخواهد گذاشت و آرزوی دیدار او از دل تنگش نخواهد گذشت. او تأکید می‌کند که چشمانش به باد دوخته شده‌اند و حتی اگر دوباره باز شوند، به سوی معشوق برنخواهند گشت.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌های ادبی و معنایی آن ممکن است به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.
شماره ۳۰۰ - نه پایم ازین پس ره کویت سپرد
نه پایم ازین پس ره کویت سپرد
نه بر دل تنگم آرزویت گذرد ۱
چون دیده باز چشم من دوخته باد
گر دیده من باز به رویت نگرد ۲
نه بر دل تنگم آرزویت گذرد ۱
چون دیده باز چشم من دوخته باد
گر دیده من باز به رویت نگرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - ظلمی ست بر آن دیده که در تو نگرد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
