خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از وضعیت ناامیدکننده و محدودیت‌های خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در میان بزرگان جایگاهی ندارد و تنها بر خاک تیره می‌تواند آرام بگیرد. همچنین، از این که نه اجازه بیرون رفتن دارد و نه اجازه درون رفتن، ابراز ناراحتی می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن حزن‌انگیز و ناامیدی بیان شده نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۲۰۳ - در بزم شهان چو آب من روشن نیست
در بزم شهان چو آب من روشن نیست
جز بر سر خاک تیره ام مسکن نیست ۱
آن شد که نبد رخصت بیرون شدنم
اکنونم اجازه درون رفتن نیست ۲
جز بر سر خاک تیره ام مسکن نیست ۱
آن شد که نبد رخصت بیرون شدنم
اکنونم اجازه درون رفتن نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - گرچه چو تو حق شناس در عالم نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - غم کشت مرا و غمگسار آگه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
