خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او احساس میکند که عشق به معشوق، دلش را ویران کرده و او را سرگردان کرده است. همچنین، از بیعدالتی و ستم معشوق شکایت دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «ستم» و «سرگردانی» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۹۵ - در سینه دلم که گنج لعل کانیست
در سینه دلم که گنج لعل کانیست
رویش ز ستمهای تو در ویرانیست ۱
سرگردانم ز من چه گردانی سر
خود بهر من از تو همه سرگردانیست ۲
رویش ز ستمهای تو در ویرانیست ۱
سرگردانم ز من چه گردانی سر
خود بهر من از تو همه سرگردانیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - زلف تو که دل در شکنش زندانیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.