خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر توصیف می‌کند که فردی به طور پنهانی و با نگاهی دزدیده به او نگاه می‌کند و سپس با نگاهی دیگر از پشت سر او را می‌نگرد. شاعر در پایان به این فکر می‌کند که آیا این نگاه‌ها از روی علاقه به شیوه خودش است یا از روی ترحم.
متن دارای مفاهیم عاطفی و روان‌شناختی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به درک عمیق‌تری از روابط انسانی دارد که معمولاً در سنین نوجوانی و بالاتر شکل می‌گیرد.
شماره ۱۸۸ - می آمد و دزدیده مرا می نگریست
می آمد و دزدیده مرا می نگریست
می رفت و دگر سوی قفا می نگریست ۱
یا شیوه خویشتن خوشش می آمد
یا از سر مرحمت به ما می نگریست ۲
می رفت و دگر سوی قفا می نگریست ۱
یا شیوه خویشتن خوشش می آمد
یا از سر مرحمت به ما می نگریست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۷ - کس نیست که از غمت به زاری نگریست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۹ - چون گل به میان خار می باید زیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
