خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم فراق معشوقهای عهدشکن مینالد و بیان میکند که هر بار درد دلش را با دل، دیده یا قلم در میان میگذارد، گریه میکند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غم فراق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر میباشد.
شماره ۱۸۵ - با دل غم آن صنم بگفتم بگریست
با دل غم آن صنم بگفتم بگریست
با دیده چو شرح غم بگفتم بگریست ۱
احوال غم فراق آن عهدشکن
در حال چو با قلم بگفتم بگریست ۲
با دیده چو شرح غم بگفتم بگریست ۱
احوال غم فراق آن عهدشکن
در حال چو با قلم بگفتم بگریست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - از مرگ تو مهر و ماه و انجم بگریست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - چشم شب دوش اشک به دامن بگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.