خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از بیوفایی و بیمهری معشوق شکایت میکند و بیان میکند که معشوق به جای زیباییها، زشتیها را میپسندد. او از دشمنی با دل پرهوس خود میگوید و تعجب میکند که چگونه ممکن است کسی چنین معشوقی را دوست داشته باشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و شکایت از بیوفایی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم پیچیدهتر شعر، مناسب سنین نوجوانی به بالا است.
شماره ۱۶۶ - چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
واندر نظرت هر آنچه زشت است نکوست ۱
من دشمن جان این دل پرهوسم
تا خود به چه خوشدلی ترا دارد دوست ۲
واندر نظرت هر آنچه زشت است نکوست ۱
من دشمن جان این دل پرهوسم
تا خود به چه خوشدلی ترا دارد دوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - چشمم که سرشک را روائی داده ست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - زان غم که به رویم آمد از کرده دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.