خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی و ظرافت معشوقه خود سخن می‌گوید و او را به سروی بلندقامت و آبی زلال تشبیه می‌کند. سپس به توصیف لبخند و موهای او می‌پردازد و از حال و روز او پرسش می‌کند.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۶۳ - ای سرو سهی تازه نهالت چونست
ای سرو سهی تازه نهالت چونست
نازک تن چون آب زلالت چونست ۱
در حجله نشسته دیدمت خندان لب
در خاک نهفته زلف و خالت چونست ۲
نازک تن چون آب زلالت چونست ۱
در حجله نشسته دیدمت خندان لب
در خاک نهفته زلف و خالت چونست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - هر دم غمم ای جهانفروز افزون است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - در عشق دلم فراق بهر افتاده ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
