خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شاعرانه به توصیف ابری می‌پردازد که نماد غم و اندوه انسان است. باران آن همچون اشک‌های دل‌شکسته است و ابر نیز مانند دل انسان بسته و ناگشوده است. شاعر این احساس را بیان می‌کند که گویی ابر نیز درگیر رنج و مشکلات انسان‌هاست.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعاره‌های شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که توانایی تحلیل احساسات پیچیده را دارند.
شماره ۱۲۶ - این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
بارانش همه بار دل خسته ماست ۱
می نگشاید همچو دل ما نفسی
او نیز مگر کار فروبسته ماست ۲
بارانش همه بار دل خسته ماست ۱
می نگشاید همچو دل ما نفسی
او نیز مگر کار فروبسته ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - یاد تو شب و روز قرین دل ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - امشب شب برسر زدن و زاریم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
