خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از دیدن ماه نو و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید و با توصیف گل رخسار و تأثیر آن بر ماه، زیبایی طبیعت را ستایش می‌کند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عرفانی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره و تشبیه ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - ماهم چو به دیدن مه نو برخاست
ماهم چو به دیدن مه نو برخاست
وز حقه در رسته پروین آراست ۱
با آن گل رخسار چو بر مه خندید
پشت کژ ماه نو ز رویش شد راست ۲
وز حقه در رسته پروین آراست ۱
با آن گل رخسار چو بر مه خندید
پشت کژ ماه نو ز رویش شد راست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - در باغ شدی و گل به دست تو در است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - کارم همه جانسپاری و ترک سر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
