خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق خود به شخصی سخن می‌گوید که مانند ماه و خورشید عبرت‌آموز است و از سر تا پا زیباست. او با خرد و علم و هنر عاشق این فرد است، در حالی که معشوقش فردی بی‌خرد، بی‌هنر و رند است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و تناقض‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است اصطلاحاتی مانند «رند» برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۹۷ - یاری دارم که عبرت ماه و خور است
یاری دارم که عبرت ماه و خور است
سر تا پایش ز یکدگر خوبتر است ۱
من با خرد و علم و هنر عاشق او
و او عاشق و رند و جاهل و بی هنر است ۲
سر تا پایش ز یکدگر خوبتر است ۱
من با خرد و علم و هنر عاشق او
و او عاشق و رند و جاهل و بی هنر است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - وصلت که غم جراحت جاوید است
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - تا چشم من از نور رخت بیخبر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
