خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد دوری و محرومی از وصال معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که رفتار نادرست معشوق باعث رنجش او شده است. او تأکید می‌کند که اگر روزی امیدش را از معشوق ببرد، معشوق حتی با هزار عذر نیز نمی‌تواند او را بازگرداند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۶ - محرومی وصل تو دل و جانم کاست
محرومی وصل تو دل و جانم کاست
شد طبع کژت به رغم من با همه راست ۱
روزی که امید از تو به یکره ببرم
عذرم به هزار سال نتوانی خواست ۲
شد طبع کژت به رغم من با همه راست ۱
روزی که امید از تو به یکره ببرم
عذرم به هزار سال نتوانی خواست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - چون رای تو با رای مخالف شد راست
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - گوژ از پی خیر مستراحی آراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
